درمان سرطان ریه

درمان هاي افسردگي

طيف وسيعي از درمان هاي موثر افسردگي مبتني بر شواهد وجود دارد. اينها شامل درمان و داروهاي ضد افسردگي است. آنچه بهترين كار را انجام مي دهد براي هر فرد متفاوت خواهد بود.

متخصص سلامت روان شما با شما همكاري خواهد كرد تا بهترين درماني را براي شما بيابد. ممكن است لازم باشد چند مورد مختلف را امتحان كنيد تا بتوانيد بهترين گزينه را براي مقابله با افسردگي خود بيابيد.

دريافت كمك و درمان مناسب براي افسردگي مهم است.

طيف وسيعي از درمان‌هاي مؤثر وجود دارد كه مي‌تواند به شما در بهبود/مديريت كمك كند. با صحبت با پزشك عمومي خود شروع كنيد.

نكات مهمي كه بايد در مورد درمان افسردگي بدانيد:

انواع مختلف افسردگي به انواع مختلف درمان پاسخ مي دهند. قبل از تجويز درمان نياز به بررسي كامل از يك متخصص بهداشت داريد.

افسردگي گاهي اوقات خود به خود از بين مي رود. اما در صورت عدم درمان، ممكن است ماه ها طول بكشد يا به طور قابل توجهي بدتر شود. هميشه زودتر به دنبال كمك باشيد تا بتوانيد زودتر بهبود پيدا كنيد.

بسته به ماهيت افسردگي شما، خودياري و درمان هاي جايگزين مي تواند مفيد باشد. آنها را مي توان به تنهايي يا همراه با درمان هاي فيزيكي و رواني استفاده كرد.

اكثر افرادي كه افسردگي داشته اند توانسته اند به دنبال كمك باشند و زندگي فعال و سرشار از رضايت داشته باشند.

عوامل ايجاد افسردگي

اختلال افسردگي يك بيماري چند عاملي است و عوامل ژنتيكي و محيطي متعددي در بروز آن نقش دارند. بستگان درجه اول افراد افسرده، حدود ۳ برابر بيشتر از جمعيت عمومي در معرض ابتلا به افسردگي هستند. با اين حال، افسردگي مي‌تواند در افرادي رخ دهد كه هيچ گونه سابقه خانوادگي افسردگي ندارند.

بيماران مبتلا به زوال عصبي (به خصوص بيماري آلزايمر و پاركينسون)، سكته مغزي و قلبي، ام اس (MS)، اختلالات تشنج، سرطان و درد هاي مزمن در معرض ابتلا به افسردگي هستند. 

به طور كلي رويدادهاي زندگي روزمره و دغدغه هاي افراد به عنوان محرك هايي براي ايجاد افسردگي عمل مي كنند. رويدادهاي آسيب زا مانند مرگ يا از دست دادن يكي از عزيزان، كمبود يا كاهش حمايت اجتماعي، مشكلات مالي، درگيري هاي فكري و مشكلات بين فردي نمونه هايي از عوامل استرس زا هستند كه مي توانند باعث افسردگي شوند.

چه زمان به پزشك مراجعه كنيم؟
افسردگي بيماري پيش‌رونده‌اي است و لازم است سريع تشخيص داده شود. علائم افسردگي در ابتدا خفيف است و به راحتي درمان مي‌شود.

اگر احساس افسردگي مي‌كنيد بهتر است به جاي ناديده گرفتن اين موضوع، با كارشناسان متخصص حرف بزنيد تا بيماري را در همين مراحل اوليه درمان كنيد.

فراموش نكنيد هر نوع سهل‌انگاري در درمان افسردگي باعث تبديل افسردگي خفيف به افسردگي شديد خواهد شد و عوارض خطرناكي به همراه دارد.

درمان افسردگي و ترك اعتياد به كمك سايلوسايبين

افسردگي يك اختلال خلقي شايع است كه در سراسر جهان حدود ۵ درصد از بزرگسالان از آن رنج مي برند. اين اختلال باعث احساس غم و اندوه مداوم و از دست دادن اشتياق در انجام فعاليت هاي روزانه مي شود. اين بيماري مي تواند به دليل مشكلاتي در مدرسه، محل كار و زندگي شخصي فرد رخ داده و به بروز مشكلات بيشتر در زمينه هاي مختلف منجر شود.

پزشكان از لندن در يك مطالعه دوسوكور، تصادفي و كنترل شده با دارونما، اثر سيلوسايبين و داروي ضد افسردگي اسيتالوپرام را در درمان افسردگي در 59 بيمار مقايسه كردند. در طول شش هفته آزمايش، هر دو دارو نتايج مثبتي با تفاوت جزئي به نفع سيلوسايبين نشان دادند.

سيلوسايبين ماده اصلي فعال در قارچ هاي توهم زا از جنس Psilocybe است. اثر آن عمدتاً به دليل تحريك گيرنده هاي سروتونين 5-HT2A است. مشخص شده است كه اختلال در مسيرهاي سروتونرژيك منجر به اختلالات رواني مختلفي مي شود كه شايع ترين آنها افسردگي باليني است.

اثربخشي سيلوسايبين در درمان افسردگي شديد قبلاً در سال‌هاي 2016 و 2020 نشان داده شده است. علاوه بر اين، سازمان غذا و داروي ايالات متحده (FDA) براي استفاده از سيلوسايبين براي درمان افسردگي، نام درماني پيشگام را اعطا كرده است، كه بايد از ترجمه سريع اين تكنيك به عمل باليني اطمينان حاصل كند. امروزه گردش اين ماده روانگردان و قارچ هاي حاوي آن در اكثر كشورهاي جهان تحت كنترل شديد است.

تقريباً 1000 بيمار به صورت تلفني مصاحبه شدند كه 891 نفر از آنها معيارهاي لازم را نداشتند، زيرا به عنوان مثال يك بيماري رواني همزمان داشتند و 50 نفر از انجام آزمايش خودداري كردند. در نهايت، 59 بيمار براي شركت دعوت شدند، 30 بيمار در گروه سيلوسايبين و 29 بيمار در گروه اسيتالوپرام قرار گرفتند.

محققان از طرح دوسوكور، تصادفي و كنترل شده با دارونما استفاده كردند. به شركت كنندگان گفته شد كه سيلوسايبين دريافت خواهند كرد، اما دوز آن فاش نشد. "دوسوكور" به اين معني است كه نه آزمودني ها و نه محققان از داروهاي مصرفي آگاه نيستند و "تصادفي" به اين معني است كه انتساب به گروه ها تصادفي است. براي رساندن آزمايش به يك شكل در هر دو گروه و نشان دادن اينكه تأثير ماده بر اساس خود هيپنوتيزم نيست، به دارونما نياز است.

بيماران گروه سيلوسايبين دو دوز 25 ميلي گرمي از داروي روانگردان (دوز درماني) را به فاصله سه هفته مصرف كردند و بيماران هر روز يك دارونما به شكل *** سلولز ميكروكريستالي در طول شش هفته آزمايش دريافت كردند. افراد گروه ديگر روزانه 10 ميلي گرم از يك داروي ضد افسردگي را به مدت سه هفته مصرف كردند، سپس دوز آن را دو برابر كردند تا به اثر درماني برسند. بيماران گروه اسيتالوپرام نيز دو دوز 1 ميلي گرمي سيلوسايبين (دوز تقريبا ناچيز) را به فاصله سه هفته دريافت كردند. در طول مطالعه، همه شركت‌كنندگان از كمك‌هاي روان‌شناختي حرفه‌اي يكسان برخوردار شدند.

تحقيقات بر روي درمان ترك اعتياد به كمك سايلوسايبين هنوز در مراحل اوليه است و يافته‌هاي محدود اما اميدواركننده‌اي در اين زمينه به دست آمده است. مطالعات اوليه حاكي از اثر مثبت سايلوسايبين در درمان اعتياد به مصرف انواع مواد مخدر، از جمله اعتياد به الكل، تنباكو و مواد اوپيويدي است.